Powtórka

Ciągiem liczbowym nazywamy funkcję f: NR Wartość tej funkcji dla liczby naturalnej n to n-ty wyraz ciągu oznaczany przez an. Ciąg oznaczamy symbolem (an).
Monotoniczność ciągu (an) o wyrazach dowolnych badamy za pomocą znaku różnicy dwóch kolejnych wyrazów:
  1. nN an+1an>0   ciąg (an) jest rosnący
  2. nN an+1an0   ciąg (an) jest niemalejący
  3. nN an+1an<0   ciąg (an) jest malejący
  4. nN an+1an0   ciąg (an) jest nierosnący.
Monotoniczność ciągu (bn) o wyrazach dodatnich badamy za pomocą iorazu dwóch kolejnych wyrazów:
  1. nN bn+1bn>1   ciąg (bn) jest rosnący
  2. nN bn+1bn1   ciąg (bn) jest niemalejący
  3. nN bn+1bn<1   ciąg (bn) jest malejący
  4. nN bn+1bn1   ciąg (bn) jest nierosnący.
Ciąg rosnący lub niemalejący jest ograniczony z dołu, a ciąg malejący lub nierosnący jest ograniczony z góry.

Szczególne rodzaje ciągów to:
  1. Ciąg arytmetyczny, czyli ciąg, w którym różnica (r) dwóch kolejnych wyrazów jest wielkością stałą.
    n-ty wyraz ciągu arytmetycznego (an) opisuje wzór an=a1+(n1)r Monotoniczność ciągu arytmetycznego (an) zależy od znaku jego różnicy:
    • ciąg (an) jest rosnący r>0
    • ciąg (an) jest malejący r<0
    • ciąg (an) jest stały r=0.
    Suma n początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego (an) wyraża się wzorem Sn=a1+a2++an=a1+an2n
  2. Ciąg geometryczny, czyli ciąg, w którym iloraz (q) dwóch kolejnych wyrazów jest wielkością stałą. n-ty wyraz ciągu geometrycznego (an) opisuje wzór an=a1qn1 Monotoniczność ciągu geometrycznego (an) zależy od jego ilorazu i pierwszego wyrazu:
    • ciąg (an) jest rosnący [q>1  a1>0]  [q(0,1)  a1<0]
    • ciąg (an) jest malejący [q>1  a1<0]  [q(0,1)  a1>0]
    • ciąg (an) jest stały q=1  a1=0
    • ciąg (an) nie jest monotoniczny q0  a10
    Suma n początkowych wyrazów ciągu geometrycznego (an) wyraża się wzorem Sn=a1+a2++an=a11qn1qdlaq1 Jeżeli q=1, to ciąg geometryczny jest stały (an=a1). Wówczas Sn=na1.

Zasada indukcji matematycznej
Niech T(n) będzie formą zdaniową określoną w zbiorze N. Jeżeli
  1. zdanie T(n0) jest prawdziwe dla pewnej liczby naturalnej n0 oraz
  2. z założenia, że zdanie T(k) jest prawdziwe, wynika prawdziwość zdania T(k+1), gdzie kN oraz kn0,
to forma zdaniowa T(n) jest prawdziwa dla każdej liczby naturalnej nn0.
Schemat dowodu indukcyjnego:
  1. sprawdzamy prawdziwość zdania T(n0),
  2. zapisujemy założenie indukcyjne T(k) oraz tezę indukcyjną T(k+1) i przeprowadzamy dowód T(k+1), wykorzystując założenie indukcyjne.